Presenteren en Publiceren

Bij het presenteren is je doel het overbrengen van informatie. En de kijker betrokken en gemotiveerd houden. In de ochtend heeft Guido ons vertelt hoe een presentatie beter kan worden gemaakt. Uiteraard hebben we hiervoor een hoop videomateriaal te zien gekregen. Beelden versterken je boodschap wel, mits ze precies passen bij je verhaal.

Eerst bekijken we een stukje film, waarin een aantal veel voorkomende, maar storende dingen worden getoond. Dit kan in een presentatie afleiden van het beoogde doel. Zie het stukje film hieronder.


Bij het maken van een presentatie is een de voorbereiding belangrijk. En hier gaat ook de meeste tijd in zitten. Formuleer je probleem, pas je verhaal aan op je publiek, en kijk welke beeldtaal geschikt is.

Een goede opbouw van je verhaal maakt het makkelijker. En daarvoor kregen we het 5 stappenplan aangereikt.

1. kies een thema
2. benoem een probleem
3. geef een oplossing
4. noem 3 voordelen
5. zet aan tot actie

Iemand die een presentatie tot een kunstwerkje maakte was Steve Jobs. In deze presentatie zie je dit gebeuren.

In de presentaties van Steve Jobs zie je nooit bullet points. Hij maakt gebruik van sterke beeldtaal. Beelden die iedereen kan begrijpen. Weinig informatie in beeld. Hij heeft ooit gezegd dat hij nooit meer tekens in één beeld gebruikt dan een twitterbericht. Zijn boodschap is heel helder. Spreek je publiek aan.

In de middag hebben we het gehad over Flipping the Classroom. Dit is een nieuwe ontwikkeling in het onderwijs, die met internet en social media een vlucht hebben genomen. Deze animatie legt heel goed uit hoe het fenomeen werkt. (in het Engels)

Dit borduurt natuurlijk voort op je het presenteren. Want ook als je een instructiefilm maakt, moet je zorgen dat je jezelf aanpast op de doelgroep, een pakkende boodschap hebt, en beelden zoekt of maakt die je verhaal versterken. Kennisnet heeft er een mooie infographic over gemaakt.

Flipping the Classroom is bedoelt om de kinderen thuis al de instructie te laten kijken, en dan op school actief aan de slag te laten gaan met de inhoud van de lesstof.
Persoonlijk vind ik dat de kinderen in mijn klas (groep 4/5) thuis nog te jong zijn voor flippen in deze vorm. Ik vind dat je de kinderen nog niet kan verplichten om thuis huiswerk te maken. Maar ook op de J.H.Snijdersschool wordt er door verschillende leerkrachten gewerkt met instructiefilmpjes. Deze filmpjes worden tijdens de les ingezet, om instructie te geven. Vaak worden de filmpjes ook op de website geplaatst zodat de kinderen in staat zijn om dit terug te kijken. Ook ouders kunnen de filmpjes bekijken.

In de middag hebben we een aantal tools bekeken die je kan gebruiken om filmpjes te maken.

Guido heeft in zijn kamertje laten zien hoe een green screen werkt, en hoe je kan werken met 5 punts belichting.

Puppet Pals (en Puppet Pals 2)

Deze app is het beste te vergelijken met poppenkast spelen. Simpel in gebruik. Ook leerlingen kunnen hiermee filmpjes maken. 

Het is wel aan te raden direct te betaalde versie te kopen, anders kan je geen gebruik maken van je eigen gemaakte foto's.

Explain Everything

Dit lijkt nog het meeste op de presentatiesoftware die bij digiborden wordt aangeleverd. Je hebt verschillende dia's die je van tevoren kan vullen, zoals in een presentatie. Met vingers kan je erop schrijven, afbeeldingen verschuiven, etc. Je kan met de app de  instructie die je geeft direct opnemen. En daarna als film bewaren. Als je het op internet plaatst zijn kinderen in staat om je uitleg terug te kijken.

Telligami

Met deze app kan je een avatar maken. Een avatar is een virtuele pop die je dingen kan laten zeggen of doen. Zo kan je een "persoon"
in beeld krijgen zonder zelf voor de camera te hoeven staan.





PowToon

Dit is een website waarmee je heel makkelijk animaties kunt maken. Je sleept op deze site figuren in dia's, stelt bewegingen in, kiest een achtergrond, en spreekt een verhaal in. Daarna kan je de film exporteren. Klaar.

Wat neem ik mee van deze dag?
Het presenteren met het 5 stappenplan voelde in eerste instantie een aan alsof je een tell-sell reclame aan het maken bent. Je bent mensen aan het aanzetten om actie te ondernemen. Maar het kan ook werken om collega's te overtuigen om mee te helpen aan jouw onderzoek. Of om ouders / kinderen te activeren om aan de slag te gaan. Dus op het tweede oog is het een nuttige toevoeging, en denk ik ook dat mijn presentatie kwaliteit hiervan vooruit gaat.

Het maken van filmpjes had ik al ervaring mee. Wel denk ik dat de PowToon een nieuwe toevoeging kan zijn. Het toont ook aan dat we al leuke dingen doen met instructiefilm.

Beeld en Geluid

Vandaag stond juf Marijke Hoebee voor de klas. Ze is CamJo (camerajournalist) wat simpel gezegd een 1-vrouws cameraploeg is. Heel gaaf om zo uitgelegd te krijgen hoe je meer kwaliteit in je film krijgt.

Kadrering

We zijn gestart met kijken naar dit filmpje. Wat maakt een film een goede film. Met het volgende filmpje heeft Marijke ons beelden gegeven bij het gebruik kadrering in films. Zorgvuldig gekozen kadrering zorgt ervoor dat je ziet wat je moet zien (of wat je nog niet moet zien). De kadrering maakt je film interessanter. De kadrering vertelt eigenlijk een verhaal op zich.
De vormen van kadrering staan hiernaast. Ook heeft Marijke ons een aantal vormen van cameragebruik laten zien: pan, tilt en zoom. Wat dit inhoud heb ik met Jacqueline geprobeerd te verbeelden in dit korte filmpje:

Iedereen presenteerde zijn filmpje aan elkaar. Fijne werkvorm, met de camera van de ipad de verschillende vormen van kadrering en cameratechniek uit te proberen. Omdat je zo door te doen aan het leren bent.

Storyboard

Als je een film gaat maken, helpt een storyboard om je plan op papier te krijgen. Hierin kan je ook al je camera acties aangeven, en zorg je met de schetsen al dat de kadrering duidelijk is. Maar je kan ook script toevoegen, overgangen beschrijven, muziek erbij uitzoeken, enz. Eigenlijk alle aspecten waar je voor je film over na moet denken. En past de slogan van de dag heel mooi in: een goede voorbereiding is het halve werk. Door je storyboard goed te overdenken, wordt het filmen veel makkelijker. Als je met mensen samenwerkt, of voor een opdrachtgever, is het handig om te kunnen overleggen. Maar ook als je alleen werkt, geeft het je houvast. Het kan je namelijk mee controleren of je alle stukjes hebt gefilmd die je nodig hebt.

We krijgen negen plaatjes, om daar mee te oefenen om een storyboard te maken. Hiernaast zie je het resultaat. Het verhaal begint met een vrouw die denkt aan een romantische setting, daar hadden we al muziek bij. De vrouw droomt over een glaasje wijn, een stokbroodje, en begint dat vast voor te bereiden. De man komt binnen, de muziek veranderd, hij blijkt een mes te hebben. De vrouw gilt, en er wordt een paar keer tussen deze beelden geschakeld. Muziek zwelt aan..........
Man vraagt: zal ik het brood snijden? Muziek weer terug naar romantisch, en we sluiten af met het gezellige drankje wat deze twee mensen hebben.

Marijke geeft nog even uitleg over de 5-shots methode. Als je deze 5 shots neemt, kan je later altijd een interessante video monteren.

1. begin met een close-up: dan heb je gelijk actie, maar je geeft niet alles prijs.
2. close op het gezicht: je beantwoord de vraag van de kijker, wie doet het.
3. medium shot: je ziet de persoon en de actie in beeld. 
4. over the shoulder:  je verduidelijkt de actie, en lijkt mee te kijken met de persoon
5. een totaalshot: je overziet ook de omgeving waarin de actie plaatsvind, en geeft de laatste informatie prijs. 

Mediawijsheid

Guido neemt een stukje tijd die over is, om een korte film te laten zien die hij met Marijke heeft gemaakt over mediawijsheid. Hierin kunnen we het werk van Marijke zien, en dus veel over het camerawerk terug zien. Maar het is ook een film die goed bruikbaar is voor lessen over mediawijsheid.

Instructiefilmpje maken

In de middag gaan we een instructiefilmpje maken. Daar kunnen we natuurlijk het geleerde van de ochtend in toepassen. Marijke heeft nog een aantal tips voor het maken van een goed instructiefilmpje. 

Belangrijk om daar nog aan toe te voegen is dat het handig is om een instructiefilm te maken over een onderwerp dat vaker dan 1 keer kan worden gebruikt.

Samen met Judith zijn wij aan de slag gegaan. Wij hebben uiteraard eerst goed nagedacht over ons storyboard:

Na het maken van dit storyboard zijn we aan het filmen en editen gegaan.  Zie hieronder het resultaat. We hebben een duidelijk filmpje neergezet. Wat beter zou kunnen, is ervoor zorgen dat je niet over de as gaat. Dus als je een cirkel om je te filmen object zou trekken, dat je maar 180 graden van deze cirkel kan gebruiken. Anders kunnen mensen die de film kijken moeite hebben je perspectief te begrijpen. Het groene vel papier waarop we filmen geeft een goed contrast. De close-up van de hand die een vouw aandrukt, voelt heel natuurlijk. De twist aan het einde maakt het leuk om te kijken.

Wat neem ik mee van deze dag?
Ik heb vandaag veel geleerd over werken met de camera. Over het goed in beeld brengen van wat je op de film wil hebben.
Een storyboard is een essentieel deel van je opdracht. Het helpt je je gedachten ordenen. Het zorgt ervoor dat je voordat je met de camera en spullen in je hand staat al kan bedenken wat je wil, en hier goed over kan overleggen.
Ik heb echt kunnen ervaren wat verschillende standpunten van de camera met je verhaal doen.
Judith heeft me echt laten ervaren dat een rustige omgeving, met weinig kleurverschil, je beelden veel beter worden.

Serious Gaming

Thijs de Vries kwam ons in deze middag iets bijbrengen over Serious Gaming. Onze samenleving veranderd er een hoop. van een lean-back (achteroverleunend media opnemen) gaan we nu naar een lean-forward. Je krijgt meer controle over de media. Dit zie je terug in tv-on-demand, netflix.
Ook in games heb je zelf controle. En dit wordt met moderne techniek steeds makkelijker. Weer zo'n gevalletje, waarom krijgen kinderen in het onderwijs vaak nog niet de kans om hun eigen strategie te bepalen. Die ene ultieme oplossing bestaat niet. Je kan altijd op meerdere manieren succes hebben. Mooie gedachte

Maar nu even serieus over spelletjes; er is een verschil tussen serious games en gamification.

serious gaming
hoofddoel is educatie.
altijd in een fictieve wereld

gamification
gametechnieken toepassen in de echte wereld

Er zijn drie elementen die in alle games moeten zitten om de game succesvol te maken:

1. het moet betekenisvol zijn
2. je moet ergens beter in kunnen worden
3. er is een mate van vrijwillige deelname

Een spel is goed als, je vaardigheden nodig hebt, en de opdracht steeds een klein stapje moeilijker wordt. Zo blijf je steeds weer net een klein stukje groeien. En daarvoor bestaat een flow-grafiek:

Zolang de volgende opdracht in het flowkanaal blijft het uitdagend. Het moeilijke is om de opdrachten zo te rangschikken dat een speler het spel wil blijven spelen.

We krijgen de opdracht om een spel te ontwikkelen. We gaan aan de slag met het verbeteren van gedrag in de klas. Je hebt symbolen, die de regels / normen en waarden weergeven waar je aan werkt. De kinderen proberen voor daarvoor punten te scoren als ze dit goed doen. Ze doen dit met hun groepje in de klas. Er kunnen ook minpunten verdient worden. d.m.v. QR codes die in de lesomgeving worden verstopt zijn extra punten te verdienen. Het is mogelijk om een score van de klas te vergelijken met de scores van de andere klassen. Het voordeel is dat je als leerkracht niet boos hoeft te worden op ongewenst gedrag. Je houdt je alleen aan de spelregels als je minpunten uitdeelt, en je kan veel op een positieve manier belonen.

Deze spelvorm is wel leuk. Er zijn digitale varianten om punten zichtbaar te maken, denk aan ClassDojo. En je kan er ook een nog meer "wie is de mol" gevoel aan koppelen, door kinderen geheime opdrachten te geven om extra punten te halen. Maar dit is wel een grote inpact en voorbereiding.

We gaan nog een tweede ronde aan de slag. Hier maken we een spel wat Judith morgen kan gebruiken bij de les in de klas. We hebben als onderwerp procenten. We maken een handelsspel waarbij een aantal kinderen marktkoopman zijn en een product moeten aanprijzen. Zij moeten zorgen dat mensen bij hun bijvoorbeeld de CD kopen, en proberen er zoveel mogelijk aan te verdienen. Andere kinderen zijn kopers, die gaan kijken waar ze het beste hun CD kunnen kopen. Beide partijen leren hiervan rekenen met procenten. En het tekenen van posters is een leuke activiteit om je marktkraam echter te maken. Een tweet van de meester is wel een leuke bevestiging van een goed idee:

Maak van je klas een markt! Eén vd concepten tijdens mijn onderwijs #games en #gamification workshop. pic.twitter.com/2cOCYay53d
— Thijs de Vries (@thijsdevries) 15 januari 2014

Wat neem ik mee van deze ochtend?
Vooral dat spelen een belangrijke vorm van leren is, en dus ga ik proberen dat in de les zoveel mogelijk te doen.

Adviesbureau Masterpiece

het adviesbureau

We starten deze dag met Koos. We werken in een kleine groep; Tom, Judith, Margreet, Dani en ik. We gaan aan de slag met een werkvorm: het adviesbureau. In kleine groep "pitcht" een persoon zijn masterpiece onderwerp in 3 minuten. De andere leden in de groep mogen nog even verhelderingsvragen stellen. Dan moet de pitcher koffie gaan drinken, en gaan de rest van de leden in gesprek over dit onderwerp. Welke adviezen, kennis en andere inzichten kunnen de groepsleden jou geven. Als ze er uit zien, geeft de groep het advies aan de pitcher. Dit proces herhalen we met de andere leden van de groep. Ik beschrijf hieronder kort de vraagstukken die we hebben besproken:

• Judith wil graag de digitale borden meer inzetten in de les, maar wil ook met mobile devices werken. 
• Tom wil graag de mensen in zijn team scoren op een schaal van mediawijsheid, en dan kijken hoe hij hun kennis en vaardigheden kan uitbrengen. 
• Dani wil graag de computers meer inzetten in de klas, en weet dat ze over 3 jaar een ander schoolconcept gaan neerzetten, maar wil nu al aan de slag.
• Margreet wil bewijzen voor een kleine school dat leren op afstand (met ICT) een goede manier is om meerbegaafde kinderen kwalitatief goed onderwijs te bieden.
• Ik wil de iPads die we al op school hebben effectiever in gaan zetten, met name op didactisch gebied. 

Dit is het advies wat ik op mijn pitch kreeg is:

omschrijving/bevraging

Je wil met tablets aan de slag. Elke groep nu 4 tablets. Nu veelal ingezet als klaarwerk. Goed om kinderen te motiveren: als jij.... dan.... Hoe kan ik ze meer didactisch in te zetten? Niet alleen zelf maar ook collega's? Waarom verdeeld per klas? Ook klassikaal in te zetten? Niet vast op rooster, maar wel mogelijk om onderling te lenen. Wat doe je er nu mee? Werken met eigen onderzoeksvragen. Gebruik internet en verwerking op iPad dmv diverse apps (tekstverwerking, key note, strip, gebruik camera). Niet alles is klassikaal, er wordt ook zelfstandig gewerkt. Inzet meer op instructie/verwerking

Advies:

Kleine groepjes, zelfstandig aan het werk zonder instructie: zelf filmpje bekijken.

Centraal IPads neerzetten, laten ophalen/roulatiesysteem

Meer didactiek: software inzetten

Wil je ermee inoefenen, instructie op eigen niveau of ICT lessen op vaardigheid van hanteren IPads. Wat ziet je team aan wensen en mogelijkheden?

Voor de andere vragen en antwoorden van de andere leden van mijn groep kan je kijken op hun blog.

Wat neem ik mee van deze ochtend?

Ik vond het een leerzame activiteit. Je merkt als je met mensen die uit verschillende invalshoeken naar een vraagstuk kijken, er ook verschillende meningen zijn. Bijvoorbeeld de vraag over de centrale plek waar alle iPads liggen, past niet bij mijn visie op onderwijs. Ik wil niet terug naar het computerlokaal.
Ik had tijdens deze werkvorm wel de tijd om mijn plan scherper te krijgen. Ik realiseer me ook weer dat ik niet aan het begin van het proces sta, maar er midden in zit. Dat het meer kans van slagen heeft als ik collega's erbij betrek. Dat met de instructiefilmpjes gaf gelijk beelden. Wat als de kinderen die sneller werken gewoon de instructie vanaf de iPad kunnen volgen. Dan hoeven ze niet te wachten, kunnen ze doorspoelen als ze het al begrijpen, maar kunnen ze wel instructie krijgen als dat nodig is.
Ook de plannen van de andere groepsleden waren inspirerend. Kunnen we inderdaad de meerbegaafde kinderen uitdagen door ze met ICT op afstand te laten samenwerken? Margreet wil dit op een kleine school proberen. Maar dat kan natuurlijk op een grote school ook. Judith wil met digitale borden of met tablets aan de slag. Misschien kunnen we samenwerken en van elkaar leren. Ik ben echt weer een stukje verder in de goede richting.

Lesidee over Afrika

Soms dient een manier om je collega's onder te dompelen in de fantastische wereld van ICT zich ineens aan.

Even een klein kader.

Ik werk op de J.H.Snijdersschool. Een school in Rijswijk voor Natuurlijk Leren. Voor de precieze uitwerking van dit concept kun je de schoolgids naslaan. Ik geef les aan een groep 4/5. We hebben in onze school 4 van deze groepen. Op de themavergadering besluiten we dat we tijdens dit thema over de wereld allemaal 1 continent onder onze hoede nemen. En dat je daar voor 1 week de thema lessen voor voorbereid. Dan kunnen we in de drie weken erna elkaars lessen geven.

Het plan

Tijdens de kerstvakantie ben ik deze les aan het bedenken. Ik start met een stukje vullen van een presentatie, maar realiseer mij dat dit niet een heel interactief geheel wordt. Dus ik besluit een de les eens door een T-PACK bril te bekijken. En achter in mijn hoofd zit ook Sugata Mitra die laat zien dat kinderen ook kunnen leren door zelf te onderzoeken. Ik stof mijn ervaring met HTML weer op, en plak snel een kleine website in elkaar, met daarin filmpjes van beeldbank. Bij die filmpjes zet ik een aantal vragen, en de kinderen kunnen aan de slag. Door de filmpjes te verdelen in verschillende opdrachten, kunnen alle kinderen in groepjes aan de slag, en moeten ze later aan elkaar presenteren wat ze hebben geleerd.

Maar dan kan het ook in een app.

Het was al de bedoeling dat de kinderen de filmpjes op de iPad gingen bekijken. Dus bij het vullen van de website had ik rekening gehouden met de afmetingen van de iPad, en op mijn eigen iPad geprobeerd of het allemaal werkt. Je kan een website die je bezoekt ook op het beginscherm van de iPad zetten. Dat is wel makkelijk, dan kunnen de kinderen het vinden zonder de hele URL te moeten overtypen. Toen ik dit op mijn iPad deed, was ik een beetje teleurgesteld in het plaatje. De iPad maakt automatisch een plaatje van de website, maar omdat het zo ver verkleind was, vond ik het er niet meer mooi uitzien. Mijn zoektocht op internet begon, en ik kwam bij de site van Apple voor ontwikkelaars uit. Hier werd ik heel enthousiast. Zij hadden het over een web application. Oftewel, een website die als applicatie op je iPad wordt gebruikt. Ik ben gelijk met deze codes aan het proberen gegaan. Ik kan inderdaad een eigen plaatje instellen, en de website opent nu als je op het app-icoontje klikt, zonder de internetbalk erboven. Zo kan ik inderdaad tegen de kinderen zeggen dat het een echte app is, terwijl ik een beetje smokkel.

de app over Afrika

Het viel daarom ook een beetje tegen, dat zodra ik op een link klikte, de gewone browser werd geopend, en je dus uit de "app" ging. Hiervoor was nog aardig wat zoekwerk nodig. Maar uiteindelijk kwam ik op deze site terecht, en vond ik de oplossing. Met dit stukje in mijn HTML verwerkt, werkt de app zoals ik wil. Het resultaat staat hiernaast. Als je op elk willekeurig modern apparaat deze site bezoekt, kan je hem gebruiken. Hij is keurig volgens HTML5 standaard in elkaar gezet. Alleen als je het op je iPad op je beginscherm zet is er een kleine doch duidelijk zichtbare verandering. Het ziet er uit als een app. Ik ben blij.

Maar werkt het ook in de klas?

Daar werd het spannend. Vinden de kinderen het nog steeds leuk als ze in de app geen spelletjes kunnen spelen, maar gewoon vragen moeten beantwoorden en een presentatie voorbereiden? Een aantal dingen die mij opvielen bij het geven van de les:

• De kinderen gingen enthousiast aan de slag, maar waren vooral veel filmpjes aan het bekijken. De vragen werden door de meeste kinderen over het hoofd gezien. Dus soms was er wel een sturende vraag nodig. De kinderen hadden dan wel de mogelijkheid om het filmpje nog een keer te bekijken. Dus dat werkte wel goed. 
• De filmpjes over Zuid-Afrika waren een beetje moeilijker voor de kinderen, dat is ook te lezen in de app. Twee groepjes die ik zou hebben afgeraden deze filmpjes te bekijken zagen dit als een uitdaging. Maar uiteindelijk hebben ze er toch zelf voor gekozen om een ander onderwerp te doen. Het was een beetje te moeilijk. Blijkbaar was hier geen sturing van mij voor nodig.
• Ik had groepjes van 3 of 4 kinderen. Maar dat is toch wat lastig. Sommige groepjes zijn opgesplitst gedurende de les. Eigenlijk is met 2 kinderen op 1 iPad de grens. Alleen zou nog mooier zijn, maar daarvoor heb ik geen iPads genoeg. Het geluid is op zo'n niveau dat de kinderen zachtjes moeten praten om alles nog te kunnen horen. (positief voor de leerkracht :))
• Ik dacht dat de kinderen na een korte instructie en een uur werken wel konden presenteren. Maar de kinderen hadden langer nodig om de informatie uit de filmpjes te halen. Dus ik heb de presentaties naar de volgende les verplaatst. Ook heb ik een link naar de app op de site gezet. Een aantal kinderen hebben dit aangegrepen om thuis nog verder te werken. 
• Tijdens het presenteren hebben een aantal kinderen (met behulp van apple-TV) stukjes uit de filmpjes laten zien aan de klas. Ze gingen er aan de andere kinderen dingen over uitleggen. Fantastisch om te zien. 

Is dit een T-PACK les?

In deze les wordt de iPad als bron gebruikt, een onderdeel van de werkvorm. De iPad kan worden gebruikt bij het presenteren. De kinderen hebben leerdoelen, en de techniek wordt als ondersteuning gebruikt. Ik denk dat dit een goede TPACK-les is. Wel een grote voorbereiding, die het nu alleen waard was omdat je zeker weet dat 4 klassen hiermee aan het werk gaan. (En er kunnen natuurlijk nog veel meer klassen mee aan het werk)

En de collega's?

Die gaan de aankomende weken met de les aan de slag. Hopelijk zijn ze ook zo enthousiast......

Analyse mediawijze kunstles

Guido heeft ons tijdens de middag een hoop vertelt over mediawijsheid. Hoe je leerlingen bewust kan maken van de invloed van media op het dagelijks leven. Van de voorbeelden die Guido laat zien is het belangrijk is om bij mediawijsheid niet alleen te kijken en te bespreken, maar dat je ook moet doen. Je kan heel goed creativiteit en mediawijsheid samenbrengen in een les. We kregen de opdracht om te kijken naar de lessen van mediacultuur.net:

De website heeft als doel om mediawijsheid een onderdeel van de kunstvakken te laten worden in het voortgezet onderwijs. Om dit te bereiken is er op deze site een aanbod van lessen voor docenten in het voortgezet onderwijs, en wordt er aandacht aan dit onderwerp besteed bij de verschillende docentenopleidingen Beeldende Kunst en Vormgeving. De lessen zijn bedoelt om de leerlingen op te leiden tot kritische en creatieve mediagebruikers. Volgens mediacultuur zijn er zeven verschillende thema's:

1. interculturaliteit
2. lichaam
3. medium
4. identiteit
5. privacy
6. macht
7. spelen

Ik heb meerdere lessen bekeken, en deze viel op:

Ben ik dat?

Bij deze opdracht gaan de leerlingen kijken naar hun identiteit. En hoe je je 'eigen' identiteit op een andere manier kan vormgeven. Ik heb de les kort samengevat:

De leerlingen krijgen beelden van hoe je met foto's en film je op een bepaalde manier kan presenteren op internet. De leerlingen maken een moodboard waarop ze hun ware persoon proberen weer te geven. Daarna gaan ze kijken op welke andere (creatieve, fantasierijke) manieren ze zich ook zouden kunnen weergeven. Daarna gaan ze met een camera aan de slag om deze andere manieren vast te leggen. Hierbij mogen attributen worden gebruikt. De foto's die de leerlingen hebben gemaakt, gaan ze selecteren en presenteren. Tijdens de presentatie worden de resultaten onderling geëvalueerd. 

Past deze les binnen het TPACK-model?

Bij deze lessenserie wordt gebruik gemaakt van een aantal verschillende werkvormen. Hierdoor denk ik dat de lessen afwisselend zijn. Er wordt niet bij elk deel dezelfde manier gebruikt. 

Bij de instructie wordt gebruik gemaakt van de digitale bronnen die beschikbaar zijn op de website. De leerlingen krijgen beelden voorgeschoteld, en wordt daarna gevraagd een link te leggen met de foto's die zij zelf plaatsen. Er wordt gevraagd naar hoe ze hun eigen identiteit vormgeven op het internet. Hierbij wordt ICT benut om het denken op gang te brengen, en er wordt over gepraat.

Bij het maken van een 'moodboard' wordt niet vermeld of ICT gebruikt kan worden om te creëren. Ik denk dat dat niet noodzakelijk is. Ik zou bij deze werkvorm de leerlingen de vrijheid geven een keuze te maken voor wat het beste bij hen past. Dit geld voor zowel de eerlijke als de fantasierijke variant.

Bij het maken van de foto wordt gebruik gemaakt van camera's en computers. Hier worden technische middelen nuttig ingezet. De gekozen ICT middelen passen goed bij het doel. Al zouden tegenwoordig mobile devices nog beter passen in de belevingswereld van de leerlingen. Omdat ze daar geregeld foto's mee maken. 

Ook bij het presenteren word weer niet vermeld of je met ICT middelen moet werken. Maar er worden wel suggesties gedaan (expositie, digitale slideshow, website) om digitale middelen bij deze werkvorm te gebruiken. De leerlingen worden uitgedaagd elkaars werk te bekijken en de goede en mindere kanten van elkaars werk te zien en te verwoorden. 

In deze les worden de ICT componenten goed ingezet ter ondersteuning van de lesdoelen. Door de werkvormen is er ruimte voor de leerlingen om zich te ontwikkelen. Een goede TPACK les lijkt me.

Kun je mediawijze kunstlessen introduceren in het basisonderwijs?

Ik denk dat de bovengenoemde les prima uit te voeren is in het basisonderwijs, op de bronnen na. De japanse dame die zichzelf elke dag fotografeert kunnen de kinderen begrijpen. Maar verder heb je beelden en filmpjes nodig waarmee de kinderen zich kunnen identificeren. De opbouw van het maken van je eigen moodboard en het daarna (evt. met attributen) jezelf op een bepaalde manier fotograferen is zeker bruikbaar, en zeer leerzaam. De leerlingen op de basisschool gaan toch al experimenteren met sociale media. Het is goed om ze in dit stadium al te laten nadenken over hoe ze zichtbaar zijn op het internet. Het voorbeeld over Freek geeft wel aan dat kinderen moeten leren hoe je omgaat met je digitale identiteit. De les Gotcha! kan hier in een licht aangepaste vorm ook heel mooi op aansluiten, om te praten over privacy. Welke foto's kan je plaatsen, van wie kan je foto's plaatsen en wat is de invloed van de tekst die je erbij zet. Laten we de kinderen vooral op een creatieve manier alvast ervaren hoe leuk het internet ook kan zijn.

Mediawijsheid

Tijdens deze les zijn we meegenomen in de wereld van Mediawijsheid.

De raad voor cultuur heeft een definitie ontwikkeld over mediawijsheid; en die luidt als volgt:

Het geheel van
- kennis
- vaardigheden en
- mentaliteit
waarmee burgers zich bewust, kritisch en actief kunnen bewegen in een complexe, veranderlijke en fundamenteel gemedialiseerde wereld

Hierover zijn we hard aan de slag gegaan. Eerst hebben we een stuk theorie gehad over de historie van mediawijsheidsonderwijs. De verschuiving tussen van het protectionistische naar een meer constructieve manier van werken. Ook hebben we gesproken over manipulatie door het knippen van beelden en gebruik van geluid.

Een goede les om mee te nemen is dat je leerlingen het meest bijbrengt op het gebied van mediawijsheid door (samen) aan de slag te gaan, en te ervaren wat mediawijsheid is.

Dit hebben we ook in de middag gedaan. Guido heeft ons aan het werk gezet met een opdracht om met camera door de school te gaan en een "geheim" woord te gebruiken als het thema voor je film. Ik ben met Tom aan de slag gegaan over het onderwerp saai. We zijn vol enthousiasme aan het werk gegaan. We hebben zeker met de manipulatie aan de slag gegaan. Al hebben we daarom de opdracht een beetje anders geïnterpreteerd. En dat werd hierdoor door Jeroen en Guido als minder ervaren.

Dat zette mij aan het denken, het liet me niet helemaal los, en 's avonds vond ik dat ik hier toch nog even wat over kwijt moest. Via de mail heb ik mijn reflectie met Jeroen en Guido gedeeld. Zie hieronder: